İtirazın arkasında ne olabilir?
- Kendi karar alanını genişletme isteği
- Kuralın gerekçesini gerçekten anlamaması
- Akran grubundan ayrı kalma korkusu
- Yorgunluk, sıkışmışlık veya duyulmadığını hissetme
- Fikir belirtme ile kırıcı konuşma arasındaki farkı henüz kuramaması
Her itirazı saygısızlık saymak neden ters teper?
Çocuğun yalnızca kabul etmesini beklemek kısa vadede sessizlik sağlayabilir. Fakat bu sessizlik anlaşma, düşünme veya içselleştirme anlamına gelmeyebilir. Ergen görüşünün hiçbir etkisi olmadığını düşündüğünde ya tamamen kapanabilir ya da itirazını daha sert yollarla gösterebilir. Öte yandan ses tonu ve kelimeler kırıcıysa bunu yalnızca “Ergenlik işte.” diyerek geçiştirmek de doğru değildir.
Fikre itiraz ile saygısız davranışı ayırın
“Bu kural bana adil gelmiyor.” bir görüştür. “Sen hiçbir şey bilmiyorsun.” kişiye yönelik saldırıdır. İlkine gerekçe sorabilir, üzerinde düşünebilirsiniz. İkincisinde konuşmayı durdurup biçim sınırını koymanız gerekir. Bu ayrım, evde itaat değil tartışma becerisi geliştirmeyi mümkün kılar.
- 1İtirazın içeriğini ve üslubunu ayrı değerlendirin.
- 2Önce neye karşı çıktığını kendi cümlenizle özetleyin.
- 3Gerekçesini ve alternatif önerisini sorun.
- 4Kararın değişebilen ve değişmeyen kısmını belirtin.
- 5Üslup bozulursa ara verin; sakinleşince aynı konuya geri dönün.
Evde kullanılabilecek tartışma kuralı
Herkes karara itiraz edebilir; kişiye hakaret edemez. İtiraz eden kişi gerekçesini ve mümkünse alternatifini de söyler.
Kaynak temelli derinleşme
Selçuk Şirin, “Yetişin Çocuklar”da ergenlik döneminde aşırı kontrolün artırılmasının bağımsızlık arayışıyla çatışabileceğini vurgular. Kitabın önemli uyarısı şudur: diyalog, çocuğun her dediğini kabul etmek değildir; bazen yetişkinin kendi kararını da gözden geçirmesidir. OECD’nin öğrenci öznesi yaklaşımı da gencin hedef belirleme, düşünme ve sorumlu eylem kapasitesini merkeze alır. Evde bu kapasitenin ilk provası, gerekçeli biçimde “Katılmıyorum.” diyebilmektir.