“Hiçbir şey anlamadım” neden zor cevaplanır?
Bu cümle öğretmene nereden başlayacağını söylemez. Konuyu baştan anlatır; sen aynı anlatımı ikinci kez dinlersin ve büyük ihtimalle yine aynı yerde koparsın. Yardım isteyebilmek için sorunu eksiksiz tarif etmen gerekmiyor. Koptuğun yeri göstermen yeter.
Bildiğin son noktayı bul
Defterine bak: Kendi başına açıklayabildiğin son satır hangisi? Orası bildiğin son nokta, bir sonraki satır da koptuğun yer. “Şuraya kadar anladım, burada koptum” dediğinde öğretmenin iki şeyi birden öğrenir: Dersi dinlediğini ve anlatmaya nereden başlaması gerektiğini.
Üç hazır soru cümlesi
- “Şu adıma kadar anladım. Bir sonraki satıra nasıl geçtik?”
- “Bu örnekte neden bu yolu seçtik? Öbür yolla neden olmuyor?”
- “Bir örnek daha çözebilir miyiz? İlk adımı ben deneyeyim.”
Derste mi, ders sonunda mı?
Koptuğun yer o günkü konunun içindeyse derste sor; büyük ihtimalle sınıfta aynı yerde takılan başkaları da var. Sorun daha geriye, önceki haftaların konularına uzanıyorsa teneffüsü ya da ders sonunu seç: “Hocam, iki dakikanız var mı? Şu konuda geride kaldım.” Yüz yüze söylemek zor geliyorsa yazarak da sorabilirsin.
Cevaptan sonra yapacağın tek şey
Öğretmen anlattıktan sonra “tamam” deyip geçme; aynı türden bir soruyu o gün kendi başına çöz. Anladığını sanmakla çözebilmek arasındaki farkı ancak böyle görürsün. Yine takılırsan ertesi gün daha dar bir soruyla dönersin, bu da iyi bir şey.
Denemeye değer
Anlamadığın bir konu seç ve şu cümleyi tamamla: “Şuraya kadar anladım: … Ama şurada koptum: …” Yarın bu cümleyle öğretmenine git.